Historia de Caminha
Caminha é unha vila portuguesa na desembocadura do río Miño, fronte a Galicia, final da cuarta etapa do Camiño Portugués da Costa. O rei Dinis concedeulle foro o 24 de xullo de 1284 e mandou ampliar e reparar as súas murallas.
Na igrexa matriz de Caminha hai unha gárgola que leva séculos amosándolle o cu a Galicia.
Orixe e Camiño de Santiago
Como praza fronteiriza, Caminha viviu as guerras entre Portugal e Castela, e as súas murallas refixéronse varias veces; tras 1640 reforzáronse con baluartes ao estilo de Vauban. Manuel I confirmou o seu foro en 1512.
O centro histórico conserva case intacto o seu trazado tardomedieval, con rúas en cuadrícula. A Torre do Relógio é a única porta que queda da muralla medieval.
Anécdotas, curiosidades e lendas
A igrexa matriz, dedicada a Nosa Señora da Asunción, comezouse o 4 de abril de 1488 e inaugurouse en 1556. Nela traballaron o mestre biscaíño João Tolosa, Pero Galego e canteiros portugueses, e a súa teitume mostra influencia mudéxar.
Segundo a lectura popular, a gárgola que amosa as nádegas cara a terras galegas foi unha broma dos canteiros portugueses aos veciños do outro lado do Miño.
Que non perder en Caminha
- Igreja Matriz de Caminha
- Torre do Relógio
- Chafariz da praza: fonte renacentista na praza principal