Historia de Foncebadón
Foncebadón é unha aldea maragata de León, xunto ao porto do Monte Irago, no Camiño Francés. A súa historia xacobea nace co ermitán Gaucelmo, que levantou aquí un albergue de peregrinos, e co privilexio que Afonso VI concedeu aos seus veciños en 1103.
En 1993 só vivían aquí dúas persoas, e unha defendeu as campás desde o campanario. Hoxe o Camiño devolveulle a vida á aldea.
Orixe e Camiño de Santiago
O Monte Irago xa aparece no Códice Calixtino do século XII. Coa neve, a senda desaparecía e os peregrinos medievais temían o paso.
Entre os séculos XI e XII, Gaucelmo fundou un albergue e unha igrexa e marcou a ruta con grandes estacas.
Anécdotas, curiosidades e lendas
En 1993 o Bispado de Astorga quixo levar as campás ao Museo de los Caminos. María, unha das dúas últimas veciñas, subiu ao campanario e negouse. As campás quedaron en Foncebadón.
Conta a tradición que Gaucelmo coroou cunha cruz o antigo montón de pedras do Irago, a actual Cruz de Ferro. A cruz do mastro é unha réplica; a antiga gárdase en Astorga.
Que non perder en Foncebadón
- Igrexa de Foncebadón: templo de pedra cuxas campás defendeu María
- Cruz de Ferro
Consello de peregrino
Para cumprir a tradición da Cruz de Ferro, leva da casa unha pedra pequena. Se saes cedo, chegarás á cruz coa primeira luz.
