Historia de Castrojeriz
Castrojeriz é unha vila burgalesa do Camiño Francés que en 974 recibiu do conde Garci Fernández un dos foros máis antigos de España. A súa rúa Real é un dos trazados urbanos máis longos de todo o Camiño de Santiago.
Chégase baixo os arcos dun convento en ruínas, cun castelo vixiando desde o outeiro.
Orixe e Camiño de Santiago
Todo comezou no alto do outeiro, nun castro vacceo que despois romanizaron; nos inicios de Castela foi sede do conde Nuño Núñez.
O seu foro de 974 facía cabaleiro a quen acudía á guerra a cabalo, e entre os séculos XII e XVI o Camiño deulle o seu maior esplendor.
Anécdotas, curiosidades e lendas
Catro quilómetros antes, o Camiño pasa baixo os arcos do convento de San Antón, fundado en 1146, cuxos monxes antonianos coidaban enfermos do «lume de San Antón»; o seu símbolo, o tau, segue gravado nos perpiaños.
Conta a lenda que Santiago saltou a cabalo desde o outeiro e caeu sobre unha maceira oca onde apareceu unha imaxe da Virxe: a Virxe do Manzano, talla gótica cantada por Afonso X nas súas Cantigas.
Que non perder en Castrojeriz
- Ruínas do convento de San Antón
- Colexiata de Santa María del Manzano
- Castelo: no alto do outeiro, con vistas á Meseta