Historia de Santo Domingo de la Calzada
Santo Domingo de la Calzada debe o seu nome a Domingo García (1019-1109), ermitán de Viloria que tendeu unha ponte sobre o Oja, mellorou a calzada e fundou un hospital de peregrinos. A súa catedral, iniciada en 1158, garda un galo e unha galiña vivos en lembranza do seu milagre máis famoso.
Unha catedral onde, desde hai séculos, canta un galo.
Orixe e Camiño de Santiago
Domingo retirouse xunto ao río Oja a mediados do século XI para axudar os peregrinos.
Aquel hospital é hoxe o parador, fronte á catedral. Afonso XI concedeulle á vila o título de cidade en 1334.
Anécdotas, curiosidades e lendas
Conta a lenda que un mozo peregrino, acusado en falso de roubo, foi aforcado. Os seus pais atopárono vivo na forca, sostido polo santo; cando o xuíz dixo que estaba tan vivo como as aves asadas da súa mesa, o galo e a galiña erguéronse e cantaron.
De aí o dito «Santo Domingo de la Calzada, donde cantó la gallina después de asada». O galiñeiro gótico, de finais do século XV, aloxa sempre unha parella de aves brancas.
Que non perder en Santo Domingo de la Calzada
- Catedral: de 1158, co sepulcro do santo e o galiñeiro
- Torre exenta: campanario separado, renacentista e barroco
- Parador: o antigo hospital do santo
Consello de peregrino
Na catedral, agarda un momento xunto ao galiñeiro: segundo a tradición, oír cantar o galo é bo agoiro para o Camiño.
