Historia de Palas de Rei
Palas de Rei é unha vila de Lugo no Camiño Francés que xa era final de etapa no Codex Calixtinus do século XII, onde aparece como «Pallatium Regis». No seu concello están o castelo de Pambre, de finais do século XIV, e a igrexa de Vilar de Donas, ligada á Orde de Santiago.
Un pazo real no nome, un castelo que resistiu unha revolta e un soldado penitente.
Orixe e Camiño de Santiago
O nome vén do latín «Pallatium Regis», pazo do rei; a tradición relaciónao co rei visigodo Witiza, aínda que non hai proba documental.
No Codex Calixtinus a penúltima xornada remata aquí e a última vai de Palas de Rei a Santiago. Nompar de Caumont (1417) e Arnold von Harff (1496) tamén a citan.
Anécdotas, curiosidades e lendas
Cara a 1375 Gonzalo Ozores de Ulloa ergueu o castelo de Pambre, un dos poucos que resistiron aos irmandiños en 1467. A lenda di que o construíron os mouros nunha soa noite.
Conta a lenda que Xiao, un soldado, matou por erro aos seus pais. Arrepentido, coidou peregrinos coa súa muller ata que un anxo lle anunciou o perdón; o seu nome segue en San Xiao do Camiño, á saída da vila.
Que non perder en Palas de Rei
- Castelo de Pambre: fortaleza medieval dos Ulloa
- San Salvador de Vilar de Donas: pinturas góticas e tumbas de cabaleiros de Santiago
- San Xiao do Camiño
Consello de peregrino
Vilar de Donas queda nun desvío antes de chegar; consulta antes se está aberta.
.jpg){kind=link}